به گزارش شبکه خبری مدیران نابغه، غلامرضا حسینی راد در حال حاضر به عنوان کارشناس و در بخشهای مختلف صنفی استان و کشور فعالیت میکند.
آغاز مسیر کسبوکار از چهار سالگی
حسینی راد در تشریح مسیر زندگی و حرفهای خود اظهار کرد که فعالیت اقتصادی را از چهار سالگی آغاز کرده است. به گفته او، در آن سن به دلیل قد نسبتاً بلند، وارد فعالیتهای کسبوکار شد و همان تجربههای ابتدایی باعث شد ضرورت وجود مدیریت در کار را درک کند.
او با اشاره به علاقه عمیق خود به حرفهای که سالها در آن فعالیت کرده است، بیان کرد، این شغل را بهخوبی شناخته و حتی اگر بارها فرصت انتخاب دوباره داشته باشد، باز هم همین مسیر را انتخاب خواهد کرد.
این پیشکسوت صنفی همچنین توضیح داد که در طول سالهای فعالیت، با هزینه شخصی از کارخانههای مختلف بازدید کرده است تا شیوه فعالیت آنها را از نزدیک بیاموزد. هدف او از این بازدیدها، یادگیری و انتقال تجربه به دیگران عنوان شد.
شناخت؛ پایه خلاقیت، مدیریت و موفقیت
حسینی راد در پاسخ به موضوع خلاقیت و ابتکار در واحدهای صنفی، بر اهمیت شناخت تأکید کرد و گفت، اگر شناخت فرد نسبت به کاری که انجام میدهد کامل باشد، بسیاری از محدودیتها دیگر نمیتوانند مانع حرکت او شوند.
او با اشاره به تجربههای شخصی خود، شناخت را تنها محدود به محیط کسبوکار ندانست و افزود که در مسائل شخصی، خانوادگی، اجتماعی و حرفهای نیز شناخت و معرفت نقش اساسی دارد.
به اعتقاد او، فرد باید هم خودش را بشناسد و هم محیط و طرف مقابل خود را. وی توضیح داد، اگر فرد تنها محیط یا طرف مقابل را بشناسد و از تواناییها و نقاط ضعف خود آگاهی نداشته باشد، موفقیت او پایدار نخواهد بود و شناخت همزمان خود و محیط، زمینه تصمیمگیری بهتر را فراهم میکند.
چالشها قابل پردازش هستند
حسینی راد در ادامه میان مشکل و چالش تفاوت قائل شد و عنوان کرد، بسیاری از مسائلی که افراد مشکل تلقی میکنند، در واقع چالشهایی هستند که قابلیت مدیریت و پردازش دارند.
او برای توضیح این دیدگاه، نمونهای از بازدید خود از یک کارخانه را مطرح کرد؛ کارخانهای که به دلیل ترکیدن یک لوله، کارگران از محل کار خارج شده و منتظر مانده بودند. از نگاه او، در چنین شرایطی باید منبع آب را قطع و مسیر خروجی را مدیریت کرد تا امکان تعمیر فراهم شود.
وی این مثال را نشانهای از اهمیت مدیریت شرایط دانست و تأکید کرد که در مواجهه با چالش، به جای توقف و انفعال باید به دنبال راهکار بود.
سه مرحله بقا، تثبیت و ارتقا
حسینی راد برای توضیح مدل ذهنی خود درباره مسیر پیشرفت، سه مرحله بقا، تثبیت و ارتقا را مورد توجه قرار داد.
او نخستین مرحله را بقا دانست و توضیح داد که فرد باید برای حفظ موقعیت خود، اقداماتی انجام دهد که در حوزه اختیارات و تواناییهایش قرار داشته باشد. از نگاه وی، تصمیمهای هیجانی و خارج از ظرفیت واقعی فرد نمیتوانند زمینهساز موفقیت پایدار باشند.
در مرحله دوم، فرد باید به تثبیت برسد. حسینی راد این مرحله را زمانی دانست که فرد پس از حفظ موقعیت خود، تلاش میکند قدرت و توانایی بیشتری به دست آورد. این قدرت از نظر او تنها سرمایه مالی نیست، بلکه شناخت، تجربه، توان ایجاد شغل، تحلیل محیط و قدرت مواجهه با چالشها را نیز شامل میشود
او مرحله سوم را ارتقا عنوان کرد و افزود که ارتقا زمانی اتفاق میافتد که فرد شناخت مناسبی از محیط کاری، جغرافیایی، اجتماعی و اقتصادی خود پیدا کرده باشد و بتواند بر اساس این شناخت، تصمیم و اراده مؤثرتری داشته باشد.
انسان زاییده افکار و آرزوهای خویش است
این فعال صنفی با اشاره به نقش تفکر و آرزو در مسیر زندگی، بیان کرد که انسان زاییده افکار و آرزوهای خویش است و آینده تا حد زیادی نتیجه اندیشههای امروز او خواهد بود.
او در عین حال تأکید کرد که آرزو باید در کنار شناخت ظرفیتها قرار گیرد و افراد نباید بدون توجه به تواناییهای واقعی خود صرفاً رؤیاپردازی کنند.
به گفته حسینی راد، فرد باید ابتدا پایگاه و جایگاه خود را بشناسد و سپس متناسب با ایده و اهداف خود، سکوی حرکتش را ایجاد کند. این موضوع در سرمایهگذاری، ایجاد شغل و فعالیتهای اجتماعی نیز اهمیت دارد.
تجربههای کاری؛ از نانوایی تا فعالیتهای اقتصادی
حسینی راد از تجربههای متنوع کاری خود در سالهای مختلف نیز سخن گفت و اظهار کرد که در مقاطع مختلف، شاگرد نانوایی بوده، یخ در بهشت فروخته و فعالیتهای کاری دیگری نیز داشته است.
او این تجربهها را بخشی از مسیر یادگیری خود دانست و افزود که تجربه مستقیم کار باعث شده شناخت بیشتری از جامعه، نیازهای مردم و سازوکار فعالیت اقتصادی پیدا کند.
وی همچنین بیان کرد که فعالیتهای اقتصادی خود را در چارچوب درآمدهای مشروع دنبال کرده و با توکل به خدا توانسته است مسیر کاری خود را ادامه دهد.
تحصیلات دانشگاهی در کنار تجربه عملی
حسینی راد در بخش دیگری از سخنان خود به مسیر تحصیلیاش اشاره کرد و گفت که بخش مهمی از تحصیلات آکادمیک خود را پس از ۴۳ سالگی دنبال کرده است.
او از تحصیلات کارشناسی ارشد در مدیریت کسبوکار و تحصیلات دانشگاهی در حوزه حقوق سخن گفت و توضیح داد که هدفش از ادامه تحصیل، افزایش توان علمی برای پاسخگویی به پرسشهای تخصصی و خدمت مؤثرتر به جامعه صنفی بوده است.
وی تأکید کرد که تجربه عملی و تحصیلات دانشگاهی را در کنار یکدیگر قرار داده است تا دانش آکادمیک صرفاً در حد مدرک باقی نماند و قابلیت استفاده در میدان عمل را داشته باشد.
حسینی راد علم را زمانی ارزشمند دانست که به کاربرد منتهی شود و افزود که صرف داشتن دانش نظری، بدون توانایی استفاده از آن در زندگی و محیط حرفهای، کافی نیست.
مدیریت فرصتها و استفاده بهینه از منابع
او در پاسخ به پرسشی درباره توصیه خود به مدیران بخش خصوصی برای استفاده از خلاقیت و ابتکار، بر کار، فعالیت و استفاده بهینه از منابع درآمدی تأکید کرد.
حسینی راد برای توضیح این دیدگاه، داستانی درباره فردی فقیر در ایالات متحده آمریکا بیان کرد که پس از قرار گرفتن در شرایطی برابر با فردی دیگر، به جای منتظر ماندن برای کمک، به دنبال فرصت کاری رفت.
در این روایت، فرد پس از یافتن فرصت کار در یک معدن، فعالیت خود را آغاز کرد و سپس تلاش کرد از نیروی کار دیگران نیز برای توسعه فعالیت استفاده کند. حسینی راد این داستان را نمونهای از اهمیت مدیریت، ابتکار، استفاده از فرصتها و بهکارگیری منابع موجود دانست.
او نتیجه گرفت که مدیریت فقط داشتن عنوان مدیریتی نیست، بلکه تشخیص فرصت، استفاده صحیح از منابع و توانایی تبدیل امکانات موجود به فرصتهای جدید نیز بخش مهمی از مدیریت محسوب میشود.
توصیههایی برای مدیران بخش خصوصی
حسینی راد در جمعبندی توصیههای خود به مدیران و فعالان بخش خصوصی، سه محور را مورد توجه قرار داد.
نخست اینکه افراد باید از داشتههای خود برای رسیدن به خواستههایشان استفاده کنند و داشتهها را سکوی حرکت قرار دهند. خواستهها نیز باید متناسب با ظرفیتها و امکانات واقعی تعریف شوند.
دوم، رشد و پیشرفت در گرو همجواری، همزیستی و مسالمت است و انسان میتواند در تعامل با محیط و اطرافیان، زمینه رشد خود را فراهم کند.
سوم، فرد باید پیش از آنکه از دیگران چیزی بخواهد، اراده و توانایی خود را تقویت کند و در نهایت توکل خود را بر خدا قرار دهد.
احترام به والدین و نقش خانواده در موفقیت
حسینی راد در بخش دیگری از سخنان خود، احترام به پدر و مادر را یکی از عوامل مهم در زندگی دانست و بر اهمیت محبت و توجه به والدین تأکید کرد.
او خانواده را محل آرامش و بهترین لحظات زندگی دانست و خاطرنشان کرد که خستگی و فشارهای روزمره نباید به فضای خانواده منتقل شود. از نگاه وی، خانواده باید محل مهر، محبت، عشق و صفا باشد.
وی همچنین با اشاره به نقش همسر در موفقیت افراد عنوان کرد که در بسیاری از موارد، پشت سر یک فرد موفق، زنی فداکار قرار دارد که با همراهی و صبوری در مسیر زندگی نقشآفرینی کرده است.
حسینی راد تحمل را نیز یکی از ویژگیهای مهم زندگی دانست و بیان کرد که انسان باید تحمل کردن را بیاموزد تا بتواند شرایط و مسئولیتهای مختلف زندگی و کار را مدیریت کند.
قناعت و مدیریت مصرف
این پیشکسوت صنفی در ادامه بر اهمیت قناعت و مدیریت مصرف تأکید کرد و آن را بخشی از فرهنگ مورد نیاز برای پیشرفت دانست.
او با اشاره به مصرف انرژی در کشور، بر ضرورت اصلاح الگوی مصرف تأکید کرد و گفت که پایین بودن هزینه انرژی در مقایسه با قیمت جهانی، میتواند بر رفتار مصرفی جامعه اثرگذار باشد.
حسینی راد همچنین به آماری درباره مصرف بنزین اشاره کرد و گفت بر اساس اخباری که شنیده است، مصرف روزانه بنزین در ایران حدود ۳۶ میلیون لیتر و در چین با جمعیتی حدود یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون نفر حدود ۵۹ میلیون لیتر عنوان شده است.
او این مقایسه را نشانهای از ضرورت توجه بیشتر به فرهنگ مصرف و قناعت دانست و تأکید کرد که استفاده صحیح از منابع باید در کنار توسعه اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
دانشگاه چگونه یاد گرفتن را آموزش میدهد
حسینی راد دانشگاه را محلی برای آموختن شیوه یادگیری دانست و توضیح داد که اهمیت آموزش دانشگاهی تنها در حضور در کلاس یا دریافت مدرک خلاصه نمیشود، بلکه فرد باید یاد بگیرد چگونه دانش کسب کند و آن را در عمل به کار بگیرد.
به اعتقاد او، ترکیب تجربه عملی، آموزش آکادمیک و شناخت محیط میتواند زمینه رشد حرفهای را فراهم کند.
تأکید بر نقش بخش خصوصی و نظارت
حسینی راد در بخش دیگری از دیدگاههای خود بر اهمیت فعالیت بخش خصوصی در اقتصاد تأکید کرد و نقش دولت را بیشتر در حوزه نظارت دانست.
او معتقد است اقتصاد باید از ظرفیت بخش خصوصی بهره بیشتری بگیرد و در عین حال نظارت مؤثر نیز وجود داشته باشد تا فعالیتهای اقتصادی در مسیر مناسب خود ادامه پیدا کنند.
مسیر موفقیت از تجربه، شناخت و عمل میگذرد
مجموع دیدگاههای غلامرضا حسینی راد نشان میدهد که او موفقیت را نتیجه یک عامل واحد نمیداند، بلکه آن را حاصل مجموعهای از شناخت، تجربه، اراده، تصمیمگیری، کار، مدیریت منابع، آموزش و تعامل با محیط تلقی میکند.
مسیر زندگی او از آغاز فعالیت اقتصادی در چهار سالگی، تجربه کارهای مختلف، حضور و مدیریت در ساختارهای صنفی، بازدید از کارخانهها با هدف یادگیری، ادامه تحصیل دانشگاهی پس از ۴۳ سالگی و فعالیت کارشناسی در حوزههای صنفی، تصویری از مسیری است که در آن تجربه عملی و آموزش علمی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
حسینی راد در نهایت بر این باور است که خلاقیت و ابتکار زمانی میتوانند به نتیجه برسند که فرد ابتدا خود و محیط پیرامونش را بشناسد، تواناییهایش را ارزیابی کند، برای بقا و تثبیت موقعیت خود برنامه داشته باشد و سپس با تکیه بر دانش، تجربه، اراده و توکل، مسیر ارتقا را دنبال کند.
